Temat roku: Mi這sierni jak Ojciec

Lato 2017   Domowy Ko軼i馧   Konto   DOM   Kontakt   1%  


Kcik kapaski

List Jego 安i徠obliwo軼i Benedykta XVI na rozpocz璚ie Roku Kap豉雟kiego

z okazji 150. rocznicy dies natalis
鈍i皻ego proboszcza z Ars

Drodzy bracia w kap豉雟twie,

Pomy郵a貫m o og這szeniu oficjalnie Roku Kap豉雟kiego, w pi徠ek 19 czerwca 2009 r., w uroczysto嗆 Naj鈍i皻szego Serca Pana Jezusa. Jest to dzie po鈍i璚ony tradycyjnie modlitwie o u鈍i璚enie kap豉n闚. Jest on r闚nie zwi您any ze 150 rocznic „dies natalis” – dnia urodzin dla nieba Jana Marii Vianneya, patrona wszystkich proboszcz闚 鈍iata. 荑 rok, kt鏎y pragnie przyczyni si do krzewienia zapa逝 wewn皻rznej odnowy wszystkich kap豉n闚 na rzecz silniejszego i bardziej wyrazistego 鈍iadectwa ewangelicznego we wsp馧czesnym 鈍iecie zako鎍zy si w t sam uroczysto嗆 w roku 2010. 安i皻y proboszcz z Ars zwyk by mawia: „Kap豉雟two to mi這嗆 Serca Jezusowego”1. To wzruszaj帷e wyra瞠nie pozwala nam nade wszystko przywo豉 z sympati i uznaniem ogromny dar, jaki stanowi kap豉ni nie tylko dla Ko軼io豉, lecz tak瞠 dla samej ludzko軼i. My郵 o tych wszystkich ksi篹ach, kt鏎zy chrze軼ijanom i ca貫mu 鈍iatu przedstawiaj pokorn i codzienn propozycj s堯w i gest闚 Chrystusa, staraj帷 si do Niego przylgn望 swymi my郵ami, wol, uczuciami i stylem ca貫go swego istnienia. Jak瞠 nie podkre郵i ich trudu apostolskiego, niestrudzonej i ukrytej s逝瘺y, ich mi這軼i pragn帷ej by uniwersaln? C騜 powiedzie o odwa積ej wierno軼i tak wielu kap豉n闚, kt鏎zy tak瞠 po鈔鏚 trudno軼i i nieporozumie pozostaj wierni swemu powo豉niu: by by „przyjaci馧mi Chrystusa”, szczeg鏊nie przez Niego powo豉nymi, wybranymi i pos豉nymi?
Sam nadal nosz w sercu wspomnienie pierwszego proboszcza, u boku kt鏎ego wype軟ia貫m m pos逝g jako m這dy ksi康z. Pozostawi mi przyk豉d bezwzgl璠nego po鈍i璚enia swej pos逝dze kap豉雟kiej, a do 鄉ierci, kt鏎a zasta豉 go w chwili, gdy ni鏀 wiatyk do ci篹ko chorego. Przypominam sobie wielu wsp馧braci, kt鏎ych spotka貫m i spotykam nadal, tak瞠 podczas mych podr騜y duszpasterskich w r騜nych krajach, wielkodusznie zaanga穎wanych w codzienne wype軟ianie swej pos逝gi kap豉雟kiej. Jednak瞠 wyra瞠nie u篡te przez 安i皻ego Proboszcza przywo逝je tak瞠 przebicie Serca Chrystusa i oplataj帷 Go koron cierniow. W konsekwencji my郵 biegnie ku niezliczonym sytuacjom cierpienia, w kt鏎e uwik豉ni s liczni kap豉ni, czy to z racji uczestnictwa w r騜nych przejawach do鈍iadczenia ludzkiego b鏊u, czy te ze wzgl璠u na niezrozumienie tych, do kt鏎ych skierowana jest ich pos逝ga. Jak瞠 nie wspomnie tak wielu ksi篹y zniewa穎nych w swej godno軼i, kt鏎ym uniemo磧iwiono wype軟ianie swej misji, niekiedy r闚nie prze郵adowanych, a do najwy窺zego 鈍iadectwa krwi?
Istniej niestety tak瞠 nigdy nie do嗆 op豉kane sytuacje, w kt鏎ych sam Ko軼i馧 musi cierpie ze wzgl璠u na niewierno嗆 niekt鏎ych swych s逝g. 安iat za w takich sytuacjach czerpie z nich motywy zgorszenia i odrzucenia. To, co w takich przypadkach mo瞠 najbardziej przynie嗆 korzy嗆 Ko軼io這wi, to nie tyle pedantyczne ujawnianie s豉bo軼i swych s逝g, ile odnowiona i radosna 鈍iadomo嗆 wielko軼i Bo瞠go daru, skonkretyzowanego we wspania造ch postaciach wielkodusznych duszpasterzy, zakonnik闚 瘸rliwych mi這軼i Boga i dusz, 鈍iat造ch i cierpliwych kierownik闚 duchowych. Pod tym wzgl璠em nauczanie i przyk豉d 鈍. Jana Marii Vianneya mog by dla wszystkich istotnym punktem odniesienia. Proboszcz z Ars by niezwykle pokorny. Lecz jako kap豉n by 鈍iadomy, 瞠 jest dla swych wiernych ogromnym darem: „Dobry pasterz, pasterz wed逝g Bo瞠go serca jest najwi瘯szym skarbem jaki dobry B鏬 mo瞠 da parafii i jednym z najcenniejszych dar闚 Bo瞠go mi這sierdzia”2. M闚i o kap豉雟twie, tak jakby nie m鏬 si przekona o wielko軼i daru i zadania powierzonego ludzkiemu stworzeniu: „Oh jak瞠 kap豉n jest wielki! Gdyby poj掖 siebie, umar豚y... B鏬 jest mu pos逝szny: wypowiada dwa s這wa, a na jego g這s Nasz Pan zst瘼uje z nieba i zawiera si w ma貫j hostii...”3. Wyja郾iaj帷 swym wiernym znaczenie sakrament闚 m闚i: „Gdyby zniesiono sakrament 鈍i璚e, nie mieliby鄉y Pana. Kt騜 Go z這篡 tam, w tabernakulum? Kap豉n. Kto przyj掖 wasz dusz, gdy po raz pierwszy wkroczy豉 w 篡cie? Kap豉n. Kto j karmi, by da si喚 na wype軟ienie jej pielgrzymki? Kap豉n. Kt騜 j przygotuje, by pojawi豉 si przed Bogiem, obmywaj帷 j po raz ostatni we Krwi Jezusa Chrystusa? Kap豉n, zawsze kap豉n. A je郵i ta dusza umiera ze wzgl璠u na grzech, kto j wskrzesi, kto da jej cisz i pok鎩? Zn闚 kap豉n... Po Bogu, kap豉n jest wszystkim!... On sam pojmie si w pe軟i dopiero w niebie”4. Stwierdzenia te, zrodzone z kap豉雟kiego serca 安i皻ego Proboszcza mog si wydawa przesadne. Mimo to ujawnia si w nich niezwyk造 szacunek, jakim darzy on sakrament kap豉雟twa. Zdawa si przyt這czony nieograniczonym poczuciem odpowiedzialno軼i: „Gdyby鄉y dobrze zrozumieli czym jest ksi康z na ziemi, umarliby鄉y: nie z przera瞠nia, lecz z mi這軼i... Bez ksi璠za 鄉ier i m瘯a Naszego Pana nie s逝篡豉by do niczego. To ksi康z kontynuuje na ziemi dzie這 zbawienia... Na co zda豚y si dom pe貫n z這ta, gdyby w nim nie by這 nikogo, kto otworzy豚y nam do drzwi? Ksi康z ma klucze do skarb闚 niebieskich: to on otwiera bram: on jest ekonomem dobrego Boga; zarz康c Jego dob鏎... Zostawicie parafi na dwadzie軼ia lat bez ksi璠za, zagnie盥膨 si w niej bestie... Ksi康z nie jest kap豉nem dla siebie, jest nim dla was”5.

Dotar do Ars, ma貫j wioski, w kt鏎ej mieszka這 230 os鏏. Biskup ostrzeg go, 瞠 zastanie tam nie豉tw sytuacj religijn: „Nie ma w tej parafii wielkiej mi這軼i Boga; b璠zie z tym ksi康z mia do czynienia”. By wi璚 w pe軟i 鈍iadom, 瞠 mia tam uciele郾ia obecno嗆 Chrystusa 鈍iadcz帷 o Jego zbawczej delikatno軼i: „[Bo瞠 m鎩], daj mi nawr鏂enie mojej parafii; got闚 jestem cierpie wszystko co zechcesz Panie, przez ca貫 me 篡cie!” – to z t w豉郾ie modlitw rozpoczyna sw misj6. Nawr鏂eniu swojej parafii 安i皻y Proboszcz po鈍i璚i si z ca造ch si, my郵帷 nade wszystko o chrze軼ija雟kiej formacji powierzonego mu ludu.
Drodzy bracia w kap豉雟twie, pro鄉y Pana Jezusa o 豉sk nauczenia si metody duszpasterskiej 鈍i皻ego Jana Marii Vianneya! Przede wszystkim powinni鄉y si nauczy jego ca趾owitej identyfikacji ze sw pos逝g. W Jezusie osoba i misja d捫 do zbie積o軼i: ca貫 Jego dzia豉nia zbawcze by這 i jest wyrazem Jego „synowskiego Ja”, kt鏎e od wszystkich wiek闚 stoi przed Ojcem w postawie mi這snego poddanie si Jego woli. Z pokorn, lecz prawdziw analogi, tak瞠 kap豉n powinien pragn望 tego uto窺amienia. Nie chodzi rzecz jasna, by zapomina, 瞠 substancjalna skuteczno嗆 pos逝gi nie zale篡 od 鈍i皻o軼i szafarza; nie mo積a jednak lekcewa篡 niezwyk貫j owocno軼i rodz帷ej si ze spotkania obiektywnej 鈍i皻o軼i pos逝gi z subiektywn 鈍i皻o軼i jej szafarza. Proboszcz z Ars natychmiast rozpocz掖 ow pokorn i cierpliw prac harmonizowania swego 篡cia szafarza ze 鈍i皻o軼i powierzonej mu pos逝gi, decyduj帷 si na „zamieszkanie” nawet materialne w swym ko軼iele parafialnym: „Zaledwie przyby wybra ko軼i馧 na swe mieszkanie... Wchodzi do ko軼io豉 przed jutrzenk i nie wychodzi a do wieczornej modlitwy „Anio Pa雟ki”. Tam trzeba go by這 szuka, je郵i si go potrzebowa這” – czytamy w jego pierwszej biografii7.
Pobo積a przesada nabo積ego hagiografa nie powinna nak豉nia nas do przeoczenia faktu, 瞠 安i皻y Proboszcz potrafi tak瞠 aktywnie „zamieszkiwa” na ca造m terytorium swojej parafii: systematycznie odwiedza chorych i rodziny: organizowa misje ludowe i 鈍i皻a patronalne; zbiera i rozporz康za pieni璠zmi na swe dzie豉 charytatywne i misyjne; upi瘯sza sw鎩 ko軼i馧 i obdarza go wyposa瞠niem sakralnym; zajmowa si sierotami z za這穎nego przez siebie instytutu „Providence” oraz ich wychowawczyniami; interesowa si wykszta販eniem dzieci; tworzy konfraternie i wzywa 鈍ieckich do wsp馧pracy.
Jego przyk豉d sk豉nia mnie do uwydatnienia przestrzeni wsp馧pracy, kt鏎e nale篡 coraz bardziej rozszerza na wiernych 鈍ieckich. Prezbiterzy tworz z nimi jeden lud kap豉雟ki8 i po鈔鏚 nich si znajduj na mocy swego kap豉雟twa s逝瞠bnego „by prowadzili wszystkich do zjednoczenia w mi這軼i, „mi這軼i bratersk nawzajem si mi逝j帷, w okazywaniu czci jedni drugich uprzedzaj帷” (Rz 12,10)”9. W tym kontek軼ie trzeba przypomnie 瘸rliwe wezwanie jakie II Sob鏎 Watyka雟ki kieruje do prezbiter闚, zach璚aj帷 ich, „by szczerze uznawali i popierali godno嗆 鈍ieckich i w豉軼iwy im udzia w pos豉nnictwie Ko軼io豉... oraz by ch皻nie s逝chali 鈍ieckich, rozpatruj帷 po bratersku ich pragnienia i uznaj帷 ich do鈍iadczenie i kompetencj w r騜nych dziedzinach ludzkiego dzia豉nia, by razem z nimi mogli rozpozna znaki czas闚”10.

安i皻y Proboszcz poucza swoich parafian 鈍iadectwem swego 篡cia. Z jego przyk豉du wierni uczyli si modlitwy, ch皻nie pozostaj帷 przed tabernakulum, by odwiedzi Jezusa Eucharystycznego11. „Nie trzeba wiele m闚i, by dobrze si modli – wyja郾ia im Proboszcz- „Wiadomo, 瞠 tam, w 鈍i皻ym tabernakulum jest Jezus: otw鏎zmy Mu serce, radujmy si Jego 鈍i皻 obecno軼i. To jest najlepsza modlitwa”12. Zach璚a: „Bracia moi, przyjd嬈ie do Komunii, przyjd嬈ie do Jezusa. Przyjd嬈ie by Nim 篡, aby軼ie z Nim mogli 篡...”13. „To prawda, 瞠 nie jeste軼ie tego godni, ale Jego potrzebujecie!”14. Takie wychowanie wiernych do obecno軼i eucharystycznej i do Komunii zyskiwa這 szczeg鏊n skuteczno嗆, kiedy wierni widzieli jak celebruje Naj鈍i皻sz Ofiar Mszy 鈍. Ten, kto w niej uczestniczy, m闚i, 瞠 „nie mo積a by這 znale潭 osoby, kt鏎a mog豉by lepiej wyra瘸 adoracj...jak zakochany kontemplowa Hosti”15. M闚i, 瞠 „wszystkie nagromadzone dobre dzie豉 nie mog si r闚na ofierze Mszy 鈍., poniewa s one dzie豉mi ludzi, podczas gdy Msza 鈍. jest dzie貫m Boga”16. By przekonany, 瞠 od Mszy 鈍. zale篡 ca豉 瘸rliwo嗆 篡cia kap豉雟kiego: „Przyczyn rozprz篹enia kap豉na jest to, 瞠 nie zwraca uwagi na Msz 鈍.! O m鎩 Bo瞠, jak瞠 trzeba 瘸這wa ksi璠za, kt鏎y odprawia tak, jakby czyni co zwyczajnego!17. Celebruj帷 zwyk by zawsze ofiarowywa tak瞠 ofiar swego 篡cia: „Jak dobrze czyni ksi康z, daj帷 siebie Bogu w ofierze ka盥ego ranka!”18.
To osobiste uto窺amienie z Ofiar Krzy穎w prowadzi這 go – jednym poruszeniem wewn皻rznym – od o速arza do konfesjona逝. Kap豉ni nigdy nie powinni poddawa si rezygnacji, gdy widz, 瞠 nikt nie przychodzi do konfesjona逝, czy te ogranicza si do stwierdzenia, 瞠 wierni nie s zainteresowani tym sakramentem. We Francji w czasach 安i皻ego Proboszcza spowied nie by豉 ani 豉twiejsza ani te cz瘰tsza ni dzisiaj, bior帷 pod uwag, 瞠 rewolucyjna zawierucha na d逝go przyt逝mi豉 praktyk religijn. On jednak stara si na wszelki spos鏏, przez kaznodziejstwo i przekonuj帷 rad, by swym parafianom umo磧iwi odkrycie znaczenia i pi瘯na sakramentalnej Pokuty, ukazuj帷 j jako wewn皻rzny wym鏬 Obecno軼i eucharystycznej. Potrafi da w ten spos鏏 pocz徠ek kompleksowej poprawie stanu wiary. Przebywaj帷 d逝go w ko軼iele przed tabernakulum wierni zacz瘭i go na郵adowa, udaj帷 si tam, by nawiedzi Jezusa. Byli r闚nocze郾ie pewni, 瞠 spotkaj tam swego proboszcza, gotowego ich wys逝cha i udzieli rozgrzeszenia. P騧niej narasta t逝m penitent闚 przybywaj帷ych z ca貫j Francji. Przetrzymywali go w konfesjonale a do 16 godzin dziennie. M闚iono w闚czas, 瞠 Ars sta這 si „wielkim szpitalem dusz”19. „Uzyskiwana przez niego 豉ska (by nawracali si grzesznicy) by豉 tak mocna, 瞠 wybiega豉, by ich szuka nie daj帷 im chwili wytchnienia!”- powiada pierwszy biograf20. Nie inaczej odczuwa to 安i皻y Proboszcz, gdy m闚i: „To nie grzesznik powraca do Boga, by prosi Go o przebaczenie, lecz sam B鏬, kt鏎y biegnie za grzesznikiem i sprawia, 瞠 zwraca si on do Niego”21. „荑 dobry Zbawiciel jest tak pe貫n mi這軼i, 瞠 wsz璠zie nas szuka”22.
Wszyscy my, kap豉ni powinni鄉y odczuwa, 瞠 osobi軼ie dotycz nas te s這wa, kt鏎e umieszcza w ustach Chrystusa: „Polec moim szafarzom, 瞠by g這sili grzesznikom, 瞠 jestem got闚 zawsze ich przyj望, 瞠 moje mi這sierdzie jest niesko鎍zone”23. Od 安i皻ego Proboszcza z Ars my, kap豉ni mo瞠my nauczy si nie tylko niewyczerpanej ufno軼i w Sakrament Pokuty, kt鏎a ka瞠 nam umieszcza go w centrum naszej troski duszpasterskiej, lecz tak瞠 metody „dialogu zbawienia”, kt鏎y powinien w nim mie miejsce. Proboszcz z Ars w r騜ny spos鏏 podchodzi do poszczeg鏊nych penitent闚. Ten, kto przychodzi do jego konfesjona逝, poci庵ni皻y wewn皻rzn i pokorn potrzeb Bo瞠go przebaczenia odnajdywa w nim zach皻 do zanurzenia si w „potoku Bo瞠go mi這sierdzia”, kt鏎y porywa ze sob wszystko swym impetem. A je郵i kto by zgn瑿iony my郵 o swej s豉bo軼i i niesta這軼i, l瘯aj帷 si przysz造ch upadk闚, Proboszcz ujawnia mu Bo篡 sekret s這wami wzruszaj帷ego pi瘯na: „Dobry B鏬 zna wszystko. Jeszcze zanim si wyspowiadacie, ju wie, 瞠 b璠ziecie nadal grzeszy, a mimo wszystko wam przebacza. Jak瞠 wielka jest mi這嗆 naszego Boga, kt鏎a posuwa si a do ch璚i zapomnienia o przysz這軼i, 瞠by nam przebaczy!”24 Natomiast tym, kt鏎zy oskar瘸li si w spos鏏 oboj皻ny i niemal nieczu造 swymi w豉snymi 透ami przedstawia powa積e i bolesne dowody, jak bardzo postawa taka by豉 „wstr皻na”: „P豉cz, bo wy nie p豉czecie”25 – m闚i. „Gdyby chocia Pan nie by tak dobry! Ale jest tak dobry! Trzeba by barbarzy鎍, 瞠by tak si zachowywa wobec tak dobrego Ojca!”26. Sprawia, 瞠 w sercach ludzi oboj皻nych rodzi豉 si skrucha, zmuszaj帷 ich do dostrze瞠nia na w豉sne oczy cierpienia Boga z powodu grzech闚, niemal „uciele郾ionego” na twarzy spowiadaj帷ego ich kap豉na. Tym natomiast, u kt鏎ych dostrzega pragnienie i zdolno嗆 do g喚bszego 篡cia duchowego, otwiera g喚bi mi這軼i, wyja郾iaj帷 trudne do wyra瞠nia pi瘯no mo磧iwo軼i 篡cia zjednoczonego z Bogiem, w Jego obecno軼i: „Wszystko przed Bo篡mi oczyma, wszystko z Bogiem, by podoba si Bogu...Jakie to pi瘯ne!”27. I uczy ich si modli: „O m鎩 Bo瞠, daj mi 豉sk, bym Ci mi這wa, na ile jest to mo磧iwe, bym Ci kocha”28.

Proboszcz z Ars potrafi w swoim czasie przekszta販a serce i 篡cie tak wielu os鏏, gdy uda這 si mu ukaza im mi這siern mi這嗆 Pana. Tak瞠 w naszych czasach potrzebne jest podobne przepowiadanie i 鈍iadectwo prawdy mi這軼i: B鏬 jest mi這軼i (1 J 4,8). Przez sakramenty i s這wo swego Jezusa Jan Maria Vianney potrafi budowa sw鎩 lud, pomimo, 瞠 cz瘰to dr瘸, przekonany o swojej osobistej niewystarczalno軼i, tak bardzo 瞠 wiele razy chcia zrezygnowa z kierowania parafi, bo czu si niegodny. Mimo to przyk豉dnie pos逝szny zawsze pozostawa na swoim stanowisku, gdy po瞠ra豉 go apostolska pasja o zbawienie dusz. Stara si ca趾owicie przystawa do swego powo豉nia i misji, poprzez surow ascez: „Wielkim nieszcz窷ciem dla nas proboszcz闚 – ubolewa 鈍i皻y – jest to, 瞠 dusza wpada w stan odr皻wienia”; rozumia przez to niebezpieczne oswojenie si duszpasterza ze stanem grzechu czy indyferentyzmu, w kt鏎ym 篡je tak wiele jego owieczek29. Pow軼i庵a cia這, przez czuwania i posty, aby nie stawia這 przeszk鏚 jego kap豉雟kiej duszy. Nie unika umartwienia siebie dla dobra powierzonych mu dusz oraz by przyczyni si do wynagrodzenia tak wielu grzech闚 wys逝chanych na spowiedzi. Wyja郾ia wsp馧bratu w kap豉雟twie: „Powiem tobie jak mam recept: daj grzesznikom niewielk pokut, a reszt czyni za nich sam”30. Ponad konkretne pokuty kt鏎ym poddawa si Proboszcz z Ars ma dla nas wszystkich znaczenie istota jego nauczania: dusze zosta造 nabyte drogocenn krwi Chrystusa za kap豉n nie mo瞠 po鈍i璚i si ich zbawieniu, je郵i odmawia osobistego uczestnictwa w „wielkiej cenie” odkupienia.
We wsp馧czesnym 鈍iecie, podobnie jak w trudnych czasach Proboszcza z Ars trzeba, 瞠by kap豉ni wyr騜niali si w swoim 篡ciu i dzia豉niu mocnym ewangelicznym 鈍iadectwem. S逝sznie zauwa篡 Pawe VI: „cz這wiek naszych czas闚 ch皻niej s逝cha 鈍iadk闚, ani瞠li nauczycieli; a je郵i s逝cha nauczycieli, to dlatego, 瞠 s 鈍iadkami”31. Aby nie zrodzi豉 si w nas pustka egzystencjalna i nie zosta豉 nara穎na skuteczno嗆 naszej pos逝gi, trzeba by鄉y si pytali ci庵le na nowo: „Czy jeste鄉y naprawd przenikni璚i S這wem Bo篡m? Czy jest ono doprawdy pokarmem, kt鏎ym si posilamy, bardziej ni chleb i sprawy tego 鈍iata? Czy naprawd je znamy? Czy je mi逝jemy? Czy troszczymy si wewn皻rznie o to S這wo do tego stopnia, aby rzeczywi軼ie odciska這 si ono na naszym 篡ciu i kszta速owa這 nasze my郵enie?”32. Tak jak Jezus powo豉 Dwunastu, aby z Nim byli (por. Mk 3,14) i dopiero nast瘼nie wys豉 ich, by g這sili Ewangeli, tak i w naszych czasach kap豉ni s powo豉ni do „przyswojenia” sobie owego „nowego stylu 篡cia”, zapocz徠kowanego przez Pana Jezusa, kt鏎y realizowali w豉郾ie Aposto這wie33.
W豉郾ie owo przywarcie bez zastrze瞠 do tego „nowego stylu 篡cia” charakteryzowa這 zaanga穎wanie duszpasterskie Proboszcza z Ars. Papie Jan XXIII w opublikowanej w roku 1959 z okazji setnej rocznicy 鄉ierci 鈍. Jana Marii Vianneya encyklice Sacerdotii nostri primordia, przedstawia jego ascetyczny charakter, zwracaj帷 szczeg鏊n uwag na zagadnienie „trzech rad ewangelicznych”, uznanych za konieczne tak瞠 dla kap豉n闚: „Je郵i dla osi庵ni璚ia owej 鈍i皻o軼i 篡cia, rady ewangeliczne nie s nakazane moc samego stanu duchownego, to jednak瞠 s逝膨 im one, podobnie jak wszystkim wiernym, jako normalna droga do osi庵ni璚ia chrze軼ija雟kiego u鈍i璚enia”34. Proboszcz z Ars potrafi 篡 „radami ewangelicznymi” w spos鏏 stosowny do swego stanu kap豉雟kiego. Jego ub鏀two nie by這 takie jak zakonnika czy mnicha, lecz takie, jakiego wymaga si od ksi璠za: pomimo zarz康zania znacznymi sumami pieni璠zy (pami皻ajmy, 瞠 bardziej maj皻ni pielgrzymi interesowali si jego dzie豉mi charytatywnymi), wiedzia, 瞠 wszystko ofiarowano jego ko軼io這wi, ubogim, sierotom, dziewcz皻om z jego „Providence”35 i rodzinom najubo窺zym. Dlatego „by bogaty, by dawa innym, a bardzo ubogi dla siebie”36. Wyja郾ia: „M鎩 sekret jest prosty: dawa wszystko i niczego nie trzyma dla siebie”37. Kiedy mia puste r璚e, zwracaj帷ym si do niego ubogim m闚i zadowolony: „Dzi jestem biedny, tak jak wy, jestem jednym z was”38. M鏬 w ten spos鏏 stwierdzi u kresu 篡cia z ca趾owitym spokojem: „Nie mam ju nic (...). Dobry B鏬 mo瞠 mnie teraz wezwa kiedy zechce!”39. R闚nie jego czysto嗆 by豉 tak, jakiej wymaga si od ksi璠za dla jego pos逝gi. Mo積a powiedzie, 瞠 by豉 to czysto嗆 w豉軼iwa dla tego, kt鏎y habitualnie powinien dotyka Eucharystii i habitualnie patrzy na ni z ca陰 瘸rliwo軼i serca i z t sam 瘸rliwo軼i daje j swoim wiernym. Powiadano o nim, 瞠 „w jego spojrzeniu ja郾ia豉 czysto嗆” a wierni dostrzegali to, gdy zwraca si ku tabernakulum oczyma zakochanego40. R闚nie pos逝sze雟two 鈍. Jana Marii Vianeya wyra瘸這 si ca趾owicie w pe軟ym przylgni璚iu do codziennych wymog闚 swej pos逝gi. Znana jest historia, gdy by dr璚zony my郵 o swojej nieadekwatno軼i do pos逝gi parafialnej i ch璚i ucieczki „by op豉kiwa samotnie swe biedne 篡cie”41. Jedynie pos逝sze雟two i pasja zbawienia dusz zdo豉造 go przekona, by pozosta na swym miejscu. Sobie i wiernym wyja郾ia: „Nie ma dw鏂h dobrych sposob闚 s逝瞠nia Bogu. Jest tylko jeden jedyny: s逝篡 Jemu tak, jak On chce, by Mu s逝穎no”42. Wydawa這 si mu, 瞠 z這ta regu豉 篡cia pos逝sznego jest nast瘼uj帷a: „Czyni jedynie to, co mo瞠 by ofiarowane dobremu Bogu”43.

W kontek軼ie duchowo軼i karmi帷ej si praktyk rad ewangelicznych ciesz si, 瞠 mog skierowa do kap豉n闚, w tym dedykowanym im roku szczeg鏊n zach皻: by potrafili poj望 now wiosn, kt鏎 Duch rozbudza w naszych dniach w Ko軼iele, nie na po郵ednim miejscu poprzez nowe ruchy ko軼ielne i nowe wsp鏊noty. „Duch jest r騜norodny w swoich darach... Tchnie tam gdzie chce. Czyni to nieoczekiwanie, w miejscach nieoczekiwanych i w formach wcze郾iej niewyobra瘸lnych... ale ukazuje nam tak瞠, 瞠 dzia豉 On maj帷 na wzgl璠zie jedno Cia這 i 瞠 dzia豉 w jedno軼i jedynego Cia豉”44. Pod tym wzgl璠em wa積a jest wskaz闚ka dekretu Presbyterorum ordinis: „Badaj帷 duchy, czy pochodz od Boga, (kap豉ni) niech w duchu wiary odkrywaj r騜norodne charyzmaty 鈍ieckich, zar闚no ma貫 jak i wielkie, niech je z rado軼i uznaj, z troskliwo軼i popieraj”45. Dary takie, kt鏎e popychaj wielu do doskonalszego 篡cia duchowego mog przynie嗆 korzy嗆 nie tylko wiernym 鈍ieckim, ale i samym szafarzom. Z komunii mi璠zy kap豉nami a charyzmatami mo瞠 rzeczywi軼ie wyp造wa „cenny impuls do odnowionego zaanga穎wania Ko軼io豉 w g這szenie Ewangelii nadziei i mi這軼i i dawanie jej 鈍iadectwa we wszystkich zak徠kach 鈍iata”46. Chcia豚ym te doda, odwo逝j帷 si do adhortacji apostolskiej Pastores dabo vobis papie瘸 Jana Paw豉 II, 瞠 pos逝ga kap豉雟ka ma radykaln „form wsp鏊notow” i mo瞠 by wype軟iona tylko w komunii kap豉n闚 ze swym biskupem47. Trzeba, aby ta komunia mi璠zy kap豉nami a tak瞠 ze swym biskupem, maj帷a swe podstawy w sakramencie 鈍i璚e i przejawiaj帷a si w koncelebracji eucharystycznej, wyra瘸豉 si w r騜nych konkretnych formach rzeczywistego i afektywnego braterstwa kap豉雟kiego48. Tylko w ten spos鏏 kap豉ni b璠 umieli 篡 w pe軟i darem celibatu i b璠 zdolni do sprawiania, by rozkwita造 wsp鏊noty chrze軼ija雟kie, w kt鏎ych powtarzane s cuda pierwszego przepowiadania Ewangelii.
Dobiegaj帷y ko鎍a rok 鈍. Paw豉 kieruje tak瞠 nasz my郵 ku Aposto這wi Narod闚, w kt鏎ym ja郾ieje przed naszymi oczyma wspania造 wz鏎 kap豉na, ca趾owicie „oddanego” swej pos逝dze. Jak pisze: „mi這嗆 Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, 瞠 skoro Jeden umar za wszystkich, to wszyscy pomarli” (2 Kor 5,14). Doda jeszcze: „za wszystkich umar po to, aby ci, co 篡j, ju nie 篡li dla siebie, lecz dla Tego, kt鏎y za nich umar i zmartwychwsta” (2 Kor, 5,15). Jaki lepszy program mo積a by zaproponowa kap豉nowi staraj帷emu si o rozw鎩 na drodze doskona這軼i chrze軼ija雟kiej?
Drodzy kap豉ni, uroczysto軼i 150 rocznicy 鄉ierci 鈍. Jana Marii Vianneya nast瘼uj bezpo鈔ednio po dopiero co zako鎍zonych obchodach 150 rocznicy objawie w Lourdes (1858). Ju w 1959 r. papie Jan XXIII zauwa篡: „Kr鏒ko przed zako鎍zeniem przez 鈍. Proboszcza z Ars pe軟ego niebia雟kich zas逝g 篡cia, w innej okolicy Francji ukaza豉 si Ona niewinnej i pokornej dziewczynce, by przez ni macierzy雟kim upomnieniem wezwa ludzko嗆 do modlitwy i chrze軼ija雟kiej pokuty; a dostojny Jej g這s, do dzi poruszaj帷y dusze mimo up造wu wieku, d德i璚zy d逝go i szeroko jakby w niesko鎍zono嗆. W rzeczy samej czyny i s這wa kap豉na, wyniesionego do czci 安i皻ych, kt鏎ego setn rocznic obchodzimy, jakby jakim uprzedzaj帷ym niebia雟kim 鈍iat貫m o鈍ietli造 nadprzyrodzone prawdy, kt鏎e objawione zosta造 w grocie w Lourdes niewinnej dziewczynce. On sam 篡wi wielkie nabo瞠雟two do Niepokalanego Pocz璚ia Naj鈍i皻szej Dziewicy, w r. 1836 po鈍i璚i ko軼i馧 parafialny Maryi Niepokalanie Pocz皻ej, a w r. 1854 uczuciami najg喚bszej czci i rado軼i wita dogmat katolicki, kt鏎y t prawd nieomylnym orzeczeniem zdefiniowa”49. 安i皻y Proboszcz zawsze przypomina swoim wiernym „Jezus Chrystus, dawszy nam wszystko, co m鏬 nam da, pragnie nas jeszcze uczyni dziedzicami tego co ma najcenniejsze, to znaczy swojej Naj鈍i皻szej Matki”50.

Naj鈍i皻szej Dziewicy zawierzam ten Rok Kap豉雟ki, prosz帷 J by wzbudzi豉 w duszy ka盥ego kap豉na wielkoduszne odnowienie owych idea堯w ca趾owitego oddania si Chrystusowi i Ko軼io這wi, kt鏎e inspirowa造 my郵 i dzia豉nie 安i皻ego Proboszcza z Ars. Swym 瘸rliwym 篡ciem modlitwy i gor帷 mi這軼i Jezusa Ukrzy穎wanego Jan Maria Vianney posila swe codzienne bezwarunkowe powierzenie si Bogu i Ko軼io這wi. Oby jego przyk豉d wzbudzi w kap豉nach owe tak bardzo dzi jak i zawsze potrzebne 鈍iadectwo jedno軼i z biskupem, mi璠zy sob oraz z wiernymi 鈍ieckimi. Niezale積ie od istniej帷ego w 鈍iecie z豉, zawsze rozbrzmiewa jak瞠 aktualne s這wo Chrystusa do swoich aposto堯w w Wieczerniku: „Na 鈍iecie doznacie ucisku, ale miejcie odwag: Jam zwyci篹y 鈍iat” (J 16,33). Wiara w Boskiego Nauczyciela da nam si喚, by鄉y z ufno軼i spogl康ali w przysz這嗆. Drodzy kap豉ni, Chrystus na was liczy. Id帷 za przyk豉dem 安i皻ego Proboszcza z Ars, pozw鏊cie si Jemu zdoby a staniecie si r闚nie wy, we wsp馧czesnym 鈍iecie pos豉鎍ami nadziei, pojednania i pokoju!

Z moim B這gos豉wie雟twem Apostolskim
Benedykt XVI, papie
W Watykanie, dnia 16 czerwca 2009 roku

Przypisy

1. „Le Sacerdoce, c'est l'amour du coeur de J廥us” (w: B. Nodet, Le cur d'Ars. Sa pens嶪 – Son coeur. Pr廥ent嶪 par l'Abb Bernard Nodet, 嶮. Xavier Mappus, Paris 1995, p.5). Dalej: Nodet. Wyra瞠nie to cytuje tak瞠 Katechizm Ko軼io豉 Katolickiego, n. 1589.

2. NODET, s. 101

3. Ibid, s. 97

4. Ibid., s. 98-99

5. Ibid, s. 98-100.

6. Ibid, s. 183

7. MONNIN A., Il Curato d'Ars. Vita di Gian-Battista-Maria Vianney, vol. I, ed. Marietti, Torino 1870, 122

8. Por. Lumen gentium, 10

9. Presbyterorum ordinis, 9

10. Tam瞠

11. „Kontemplacja jest spojrzeniem wiary, utkwionym w Jezusa Chrystusa. „Wpatruj si w Niego a On wpatruje si w mnie” m闚i w czasach swego 鈍i皻ego proboszcza wie郾iak z Ars, modl帷 si przed tabernakulm” (Katechizm Ko軼io豉 Katolickiego n. 2715).

12. NODET, s. 85

13. NODET, s. 114

14. Ibid., s. 119

15. Por. MONNIN A., dzie這 cytowane II, ss. 430 nn

16. NODET, s. 105

17. Ibid., s. 105

18. Ibid., s. 104

19. Monnin A., dzie這 cytowane II, s. 293

20. tam瞠, II, s. 10

21. NODET, s. 128

22. Ibid., s. 50

23. Ibid., s. 131

24. Ibid., s. 130

25. Ibid., s. 27

26. Ibid., s. 139

27. Ibid., s. 28

28. Ibid., s. 77

29. Ibid., s. 102

30. Ibid., s. 189

31. Evangelii nuntiandi, 41.

32. BENEDYKT XVI, Homilia podczas Mszy 鈍. Krzy禦a, 9.04.2009

33. por. BENEDYKT XVI, Przem闚ienie do Sesji Plenarnej Kongregacji ds. Duchowie雟twa, 16.03.2009

34. P.I.

35. Nazwa tak dom, gdzie sprawi, 瞠 przyjmowano ponad 60 porzuconych dziewcz徠. Aby go utrzyma, by got闚 na wszystko „Podj掖em wszelkie wyobra瘸lne kroki” – mawia ze 鄉iechem (NODET, s. 214)

36. NODET, s. 216

37. Ibid., s. 215

38. Ibid., s. 216

39. Ibid., s. 214

40. Por. Ibid., s. 112

41. Por. Ibid., ss. 82-84; 102-103

42. Ibid., s. 75

43. Ibid., s. 76

44. BENEDYKT XVI, Wigilia Zes豉nia Ducha 安i皻ego, 3.06.2006

45. N.9.

46. BENEDYKT XVI, Przem闚ienie do Biskup闚 przyjaci馧 Ruchu Focolari i Wsp鏊noty 鈍. Idziego, 8.02.2007

47. Por. n.17.

48. por. JAN PAWE II. Adhort. Ap. Pastores dabo vobis, 74

49. Encyklika Sacerdotii nostri primorida, 1959

50. NODET, s. 244. (KAI) / Watykan

Ta strona istnieje dzi瘯i wsparciu Fundacji „安iat這-砰cie” O鈔odek w Warszawie. Je郵i chcesz zasili fundusz rozwoju oazowego internetu zapraszamy: www.oaza.pl/cdks/finanse

Strona internetowa Ruchu 安iat這-砰cie Archidiecezji Cz瘰tochowskiej 1997-2009
Adres: DOM Ruchu 安iat這-砰cie, ul. Dobrzy雟ka 112/114, 42-200 Cz瘰tochowa (Lisiniec)
e-mail: webmaster, x.adam.polak (at) gmail.com
tel. kontaktowy: +48 662 999 834, tel. domu: 34 362-98-82
Konto bankowe: mBank 02 1140 2017 0000 4602 0357 8457