Rekolekcje wakacyjne ONŻ III st. w Krakowie

 KOŚCIÓŁ JAKO WSPÓLNOTA

Zdecydowaliśmy się na uczestnictwo w rekolekcjach Oazy Rodzin III °  w Krakowie, organizowane przez diecezję szczecińsko-kamieńską,  chcąc przeżyć spotkanie z Jezusem i Jego Żywym Kościołem na drodze naszej formacji w strukturach Domowego Kościoła. Właściwym miejscem do jej odbywania byłby Rzym – choć możliwe jest to również w innym, odpowiednim miejscu. Przeżywanie rekolekcji ONŻ  III °  to uczestnictwo w realizacji wędrówki-pielgrzymki do określonego miejsca, Droga Świątyni, określana również jako statio.

Naszym moderatorem był ks. Marek Borowski SAC, parą moderatorską -  Iza i Zbyszek Maruszczak. Bazą oazy było WSD oo. redemptorystów przy ulicy Zamoyskiego. Umiejscowienie Oazy na terenie klasztoru pozwoliło na wytworzenie swoistej kontemplacyjno-modlitewnej atmosfery, która była dla nas niezbędna oraz spowodowało zawiązanie prawdziwej wspólnoty rekolekcyjnej.

Dzień rozpoczynaliśmy modlitwą (Namiot Spotkania), później Jutrznia, śniadanie i wymarsz do określonego na dany dzień statio – świątyni, w której sprawowana była Eucharystia. W innym już kościele odmawialiśmy różaniec. Po obiedzie uczestniczyliśmy w formacji naszej oazowej wspólnoty – codziennym dialogu małżeńskim i spotkaniach w kręgach. Każdy dzień objęty był tajemnicą różańca św. – w takim więc układzie, w połączeniu ze statio, docierał do nas „znak świątyni” w konkretnym symbolu tajemnicy Kościoła. Objaśnianie tego znaku dokonywały poszczególne małżeństwa – pomagało nam to zrozumieć miejsce – statio w kontekście tajemnicy Kościoła i uwarunkowań historycznych.

Statio, jako miejsce zgromadzenia uczestników oazy, wprowadzało do naszej świadomości różnorodność form i dróg naszego dążenia do zbawienia. Ukazywało wiele istotnych szczegółów, niedostrzegalnych przez nas wcześniej, z których na pierwszym miejscu wymienilibyśmy mnogość relikwii – doczesnych szczątków Świętych Kościoła, namacalnych dowodów ich istnienia, ich działalności i dzieł, drogi do świętości – przytoczyć możemy tu relikwie św. Szymona z Lipnicy, św. Stanisława, św. Faustyny czy św. Brata Alberta czy innych.

Codzienne dialogi małżeńskie i spotkania w kręgach dotyczyły wspólnoty chrześcijańskiej – jej  fundamentów, wartości, relacji zachodzących pomiędzy członkami wspólnoty i problemów z nich wynikających. Uświadomiło to nam znaczenie miłości we wspólnocie, pozwoliło dostrzec w niej naszą niedoskonałość oraz rozpoznać własne powołanie do służenia Bogu i ludziom. Uważamy, że gwarancją prawidłowego funkcjonowania naszej chrześcijańskiej wspólnoty do jakiej należymy – wspólnoty Domowego Kościoła, będzie jedność, zgoda, pokora, służenie innym , noszenie „cudzych ciężarów”, przebaczanie i dzielenie się z innymi. Czujemy opatrznościową rękę Wszechmocnego nad nami i wierzymy, że fundamentem budowania naszej wspólnoty jest  niezłomna wiara w idealną wspólnotę Trójjedynego Boga.

Wyjeżdżamy bardzo ubogaceni świadomością Bożej opieki, gotowi do podjęcia służby w Jego imię, uformowani dzięki solidnej nad nami pracy  ks. Moderatora oraz Izy i Zbyszka.  Bardzo dobra organizacja, tak w ogółach jak i w szczegółach, wszystkich elementów rekolekcji oazowych, w tym diakonii wychowawczej i muzycznej,  pozwoliła owocnie wykorzystać czas, który został nam dany przez samego Boga

Krystyna i Marek
Radomsko