Świadectwo z rekolekcji w Wieluniu.
Kim że ja jestem, Panie mój i Boże,
(...)że doprowadziłeś mię aż dotąd?

/2Sm 7,18/

Bogu niech będą dzięki za możliwość zorganizowania i przeżycia dwudniowych rekolekcji dla rejonu wieluńskiego - "Eucharystia-Małżeństwo". Po raz kolejny poznałam, jak Pan troszczy się o nas, odpowiada na nasze pytania i wskazuje drogę.
A wszystko można zawrzeć w słowach z księgi Ozeasza, które Kościół rozważał w niedzielę, tzn. w drugim dniu naszych rekolekcji:
"Chcę przynęcić niewierną oblubienicę, na pustynię ją wyprowadzić i mówić do jej serca, oddam jej znowu winnice, dolinę Akor uczynię bramą nadziei i będzie Mi tam uległa jak za dni swej młodości, gdy wychodziła z egipskiego kraju. I poślubię cię sobie (znowu)na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana."
(Oz 2,16.17b.21-22)
Od dłuższego czasu zauważaliśmy w naszym kręgu jakiś zastój, brak entuzjazmu, zniechęcenie. Zastanawialiśmy się, co zrobić by krąg zaczął "tętnić życiem" jak dawniej. I wtedy zrodziła się myśl - najpierw o spotkaniu całej wspólnoty, w rezultacie o zorganizowaniu rekolekcji, w których mogłaby uczestniczyć większość z nas ze względu na bliskość miejsca. Tematyka zaproponowana przez ks. Adama okazała się bardzo trafna. Eucharystia. Na nowo odkrywaliśmy jej wartość, wielkość, znaczenie, głębię.
Od nowa uczyliśmy się przyjmowania tego daru i dzielenia się jego owocami w naszych rodzinach i wszędzie tam, gdzie Pan nas posyła. Było to znane już, a jakże nowe doświadczenie miłości Boga, Jego troski, wierności i nieustannego oddawania się nam.
I w ten sposób Pan wskazał nam drogę- wyprowadził nas na pustynię, by mówić do naszych serc...
Eucharystia - tu mamy się umacniać w trudnościach, tu przynosić swoje problemy, tu szukać odpowiedzi- przy stole Słowa i Ciała Pańskiego. Z Eucharystii czerpiemy siłę i moc, Eucharystia uczy nas miłości, Eucharystia przemienia nasze serca.
Bogu niech będą dzięki za ten dar rekolekcji, za tych którymi się posłużył, za tych, którzy podjęli trud innych posług. Bogu niech będą dzięki za każdego uczestnika rekolekcji, za kolejne nowe doświadczenie radości wspólnoty trwającej przy Panu.
Bogu niech będą dzięki za wszystkie Jego dary, którymi nas nieustannie obdarza.

Wszystko jest Twoim darem.
Każde poruszenie mego serca,
każde wypowiedziane przeze mnie "Panie"
Wszystko jest darem;
poranna rosa na trawie
i zachód słońca,
płacz dziecka
i uśmiech żebraka,
ciężar życia
i nieuleczalna choroba.
Wszystko jest darem.
Twoim darem dla mnie.
Darem czasem niezrozumiałym
i niedocenionym.
Twoim niepowtarzalnym darem dla mnie.
A ja?
Chcę być darem dla Ciebie, Panie.
Wiec przyjmij, proszę,
ten dar niewielki
i moje proste- DZIĘKUJĘ!
Zawsze będę Twoim dłużnikiem.
I to również jest Twoim darem...

Jolanta Chudzicka
z Praszki
Rejon Wieluński